به یاد حال و هوای انقلاب: ترانه «پاییز آمد»

یک شعری بود، بابام به من و برادر و خواهرم یاد داده بود. من خیلی دوستش داشتم. امروز به یاد حال و هوای انقلابی که ما فقط از اون شنیدیم   گشتم تا بتونم آهنگشو پیدا کنم، ولی چیزی که دقیقاً همون رو بخونه پیدا نکردم.

ظاهراً شعر یکی از آهنگ های انقلابی بوده و ورژن ترکی این آهنگ هم موجود است.

این لینک آهنک با صدای ویگن :پاییز آمد،

و این هم متن شعر:

پایــــیز آمـــــد، در میان درختی ، لانه کرده کبـــــــــوتر، از تراوش باران
می گریزد.
خورشــید از غــم، با تمام غرورش پشت ابر سیاهی، عاشقــانه به گریه
می نشیند.
من با قلبی، به سپیدی روز،
با امید بهاران، می روم به گلستان هـمچو عطــر اقاقی، لا به لای درختان
می نشینم.
باشد روزی، به ندای بهـــــــاران، روی دامن صحــــــــــــــرا، لاله روید
شعــــر هستی، بر لبانم جــــاری، پر توانم آری، می روم در کـــــوه و
دشت و صحرا
ره پیمــــــای قله ها هستم من، راه خود در طــــــــــوفان، د ر کنار یاران
می نوردم.
در کوهستان، یا کویر تشنه، یا که در جنگلها،
رهنوردی، شاد و، پر امیدم
دارم امـــــــید، که دهـــــــد، سختی کوهستان، بر روان و جانم
پاکیِ این کوه و دشت و صحرا
باشد روزی برسد، شعـــر هستی بر لب،
جان نهـاده بر کف، راه انسانها را در نوردم
شــــعر هستی، بودن و کوشیدن، رفــــتن و پیـــوستن
از کژی بگسستن جان فدا کردن در راه خـــــــلق است.

پ.ن.1 مدتی است دارم به این فکر می کنم که شروع کنم به بلاگ انگلیسی نوشتن. نه از این بابت که خیلی نوشتنم خوب شده! بر عکس هنوز ذهنم پویایی لازم رو برای نگاشت کردن لغات انگلیسی به فارسی رو نداره!!!